شرحها
1 - در اين آيات ، استدلال به توحيد حق تعالى از نو شروع مىشود ، آن گاه مىرسيم به اينكه : مردم دو گونه هستند ، يكى آنكه خدا به او شرح صدر داده حاضر به قبول اسلام است ، ديگرى آنكه قلبش قسى و از قبول اسلام سر باز مىزند گروه اول با شنيدن ايات قرآن بدنشان مىلرزد و منقبض مىشود ، گروه دوّم متأثر نمىشوند چون اهل هدايت نيستند .
2 - آن گاه مىفرمايد : مشرك مانند كسى است كه بردهء چند نفر انسان بد خلق و اهل اختلاف است نمىداند كدام را راضى گرداند ، هر يكى را راضى كند آن ديگرى به غضب مىآيد . امّا مؤمن مطيعى است فقط به يك نفر كه جلب رضاى او آسان است .
3 - همه از دنيا خواهيد رفت و در پيشگاه خدا مخاصمه خواهيد نمود ، غلبه با آنان خواهد بود كه حق را آورده و تصديق كرده باشند .
4 - تو را با اصنامى كه شريك خدا قرار دادهاند مىترسانند ، ولى خدا بندهء خويش را كفايت خواهد فرمود ، تو كه هدايت شدهء خدايى ، گمراهت نتوانند كرد .
21 -
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَكَهُ يَنابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطاماً
.
در اين آيه سخن از يك انسجام كامل ، و نفوذ مشيت الهى ، و به نتيجه رسيدن آنست ، بدين طريق :
1 - درياها در اثر حرارت آفتاب تبخير شده و به شكل برف و باران در زمين مىنشينند .