رسول صلّى اللَّه عليه و آله آمده :
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ
مؤمنون / 98 .
در مجمع البيان نقل شده : شيطان به او وسوسه مىكرد كه مرضت طول كشيد ، خدايت به تو رحم نمىكند و نيز اموال و اهل او را كه از بين رفته بودند به يادش مىآورد ، الميزان ترجيح مىدهد كه مراد مريض شدن او به وسيله شيطان است به الميزان رجوع شود .
منظور از نصب و عذاب ظاهرا يكى است كه وسوسه ، رنج و عذاب است .
شايد لفظ « الضر » كه در سورهء انبياء گذشت شامل وسوسه شيطان هم باشد در اين صورت مراد از
أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ . . .
ضرر بدن و وسوسه هر دو است .
42 -
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ
.
يعنى : دعايش را مستجاب كرديم و گفتيم با پايت راه برو ، معلوم مىشود كه از كثرت مرض قدرت راه رفتن نداشته است ، خدا اوّل به پاهايش قدرت داد ، آن وقت از چشمهاى كه خدا به وجود آورده غسل كرده و نوشيد ، تا ظاهر و باطنش شفا يافت ، لفظ مغتسل حاكى از شستشو و شراب حاكى از نوشيدن است .
43 -
وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ
.
آيه قبلى دربارهء بدن ايوب عليه السّلام بود ، اين آيه دربارهء خانوادهء اوست ظهور آيه در آنست كه خانوادهء اوليش برگشته است ، از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده : خدا كسانى از اهل او را كه قبل از بليّه مرده بودند و آنهايى كه در حين بليّه مردند زنده كرد :
« روى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام انّ اللَّه تعالى احيا له اهله الذين ماتوا قبل البليّه و احيا له اهله الذين ماتوا و هو فى البليّه » .