ذو الكفل : عليه السّلام از انبياء الهى است نام مباركش فقط دو بار در قرآن مجيد يافته است يكى در سوره انبياء / 85 ديگرى در سورهء ص / 48 امّا شرح حال از او در كلام اللَّه نيامده است ،
شرحها
در اين آيات حالات ايوب عليه السّلام كه يكى از اوابين و عباد اللَّه المخلصين بود ذكر شده و به ديگران نيز اشاره رفته است و با كلمه « و اذكر » اشعار گرديده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آنها را ياد كرده و مانند آنها در راه خدا استقامت نمايد و بر ايذاء مشركان صبر كند .
از آيات شريفه معلوم مىشود كه ايوب مبتلا به بيمارى گرديد ، خانوادهاش نيز متلاشى شده و از بين رفتند ، آخر رو به درگاه خدا آورده و گفت
رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
خدا دعايش را پذيرفت و دستور داد در آبى شستشو كند تا از مرض رها گردد ، خانوادهاش نيز به او داده شد ، در ايام ابتلا ، زنش بىتابى كرد ، ايوب سوگند خورد كه در صورت شفا يافتن او را تأديب نماند ، دستور آمد يك مشت تركه برگير و با آن بزن تا نقض عهد نكرده باشى .
41 -
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ
.
به نظر مىآيد : مراد از مس شيطان ، وسوسههاى اوست كه در هنگام مرض و از بين رفتن خانوادهاش ، خيالات شيطانى ناراحتش مىكرده است در مناجات دوّم از مناجات خمسة عشر آمده است كه امام عليه السّلام مىفرمايد :
« الهى اشكو اليك . . . شيطانا يغوينى قد ملاء بالوسواس صدرى »
دربارهء حضرت