گويى دويدن و تند رفتن را مىبخشد ( مجمع البيان ) توارت : موارات : پوشاندن و مستور كردن . توارى : مستور شدن . « توارت » آفتاب مستور شد .
حجاب : آن در اصل مصدر است به معنى پنهان كردن و منع از داخل شدن به معنى پرده نيز آيد ، مراد از آن در آيه پرده است .
طفق : شروع كرد ، آن فعلى است مخصوص به اثبات ، « ما طفق » گفته نمىشود .
سوق : ( بضمّ اول ) ساقها .
رخاء : نرمى ، آرامى . اقرب الموارد گويد : رخاء باد ملايمى است كه چيزى را حركت نمىدهد .
اصاب : صوب : قصد و نزول . اصابه : درك ، طلب ، اراده ، منظور از آيه معناى اخير است .
اصفاد : صفد ( بر وزن شرف ) زنجيرى است كه با آن دستها را به گردن مىبندند ، جمع آن اصفاد است :
زلفى : تقرب و نزديكى . مقام و منزلت .
شرحها
در اين آيات دو جريان دربارهء حضرت سليمان عليه السّلام نقل شده كه هر دو مانند داستان داود حكايت از نوعى خطيئه و ترك اولى دارد يكى مشغول شدن به تماشاى اسبان و غفلت از نماز ، ديگرى افتادن جسدى بر تخت سليمان و توبهء او .
آيا منظور آنست كه به رسول خدا بفرمايد : مواظب باش كه چنين نكنى نظير :
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ
قلم / 48 ؟ به عبارت ديگر