در مجمع البيان از ابو سعيد خدرى نقل شده : به قولى از ولايت على عليه السّلام سؤال مىشوند .
در تفسير برهان پنج و شش روايت در اين زمينه نقل كرده است و نيز در برهان از ابو سعيد خدرى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه فرمود :
« لا يزول قدم عبد يوم القيامة حتى يسئل عن اربعة عن عمره فيما افناه و عن شبابه فيما ابلاه و عن ماله من اين اكتسبه و فيما انفقه و عن حبّنا اهل البيت .
27 -
وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ
.
يعنى نه تنها به يكديگر يارى نمىكنند بلكه به مقام مخاصمه بر مىآيند آيات ذيل نشان مىدهد كه تسائل دربارهء محكوم كردن يكديگر مىباشد و مستضعفين چنين مىگويند :
28 -
قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ
.
منظور از آمدن از طرف آنست كه : باطل را به حق نشان مىداديد و چنان وانمود مىكرديد كه خير خواه ما هستيد .
29 -
قالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
.
جواب مستكبران است كه خواهند گفت : شما خود مؤمنان نبوديد كه به حرف ما باور كرديد ، در جاى ديگر آمده : كه گويند :
أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ
سبأ / 32 .
30 -
وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ
.
ادامه سخن مستكبران است ، مراد از « سلطان » اجبار كردن است ، يعنى شما نيز اهل طغيان بوديد كه از ما پيروى كرديد و گرنه ما قدرت مجبور كردن نداشتيم .