15 -
وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
.
نظرشان از سحر ، قرآن مجيد است و در استدلال به سحر بودن گفتهاند :
16 -
أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
.
يعنى دليل سحر بودن آنست كه چنين وعدهاى بما مىدهد ، مراد از « ترابا » خاك شدن گوشت و پوستهاست .
ناگفته نماند : اين سخن فقط يك استبعاد است .
17 -
أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ
.
تأكيد مطلب فوق و تقويت استبعاد است .
18 و 19 -
قُلْ نَعَمْ وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ
:
جواب استبعاد آنهاست يعنى : بگو آرى مبعوث خواهيد شد ، شما در مقابل ارادهء خدا ذليل و زبون هستيد ، چنان كه در خلقت تسليم خدا هستيد ، در اعادهء خلقت نيز چنين خواهيد بود . آن وقت در رابطه با آسان بودن بعث فرموده : آن فقط يك صيحه ايست از جانب ما ، ناگاه خواهيد ديد كه همه زنده شده و ايستادهايد .
نظير :
إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ
يس / 53 و نظير :
ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ
زمر / 67 ، ايضا
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
نازعات / 13 .
20 و 21 -
وَ قالُوا يا وَيْلَنا هذا يَوْمُ الدِّينِ هذا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
.
در اين دو آيه يك سخن از جانب كفّار است كه بعد از زنده شدن خواهند گفت : واى بر ما ، اين روز جزاست كه پيامبران وعده كردهاند ، سخن ديگر از جانب خدا و ملائكه است كه خواهد فرمود : اين همان روز جدايى حق از