تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢

كلمه‌ها

يستسخرون : سخر و استسخر هر دو به يك معنى است . داخرون : ذليلان . دخر : ذلّت و خوارى . با خضوع و فرمانبرى نيز مىسازد . زجرة : زجر : راندن با صدا . به صداي مطلق نيز گفته مىشود مراد از آن در آيه صيحه است . نظير :
إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ
يس / 53 . اغويناكم : اغواء : به راه هلاكت بردن . گمراه كردن .

شرحها

آيات شريفه در زمينهء انكار معاد از جانب مشركان و جواب آن است . و نيز مقدارى از حالات آنها در قيامت ، از جمله مخاصمه‌شان نقل شده و سپس علّت عذابشان بازگو شده است كه از قبول توحيد امتناع مىكرده‌اند . 12 - 14 -
بَلْ عَجِبْتَ وَ يَسْخَرُونَ وَ إِذا ذُكِّرُوا لا يَذْكُرُونَ وَ إِذا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
. لفظ « بل » براى انتقال از غرضى به غرضى است . يعنى آنها در خلقت اشدّ نيستند بلكه حقيقت را به مسخره مىگيرند و به وقت پند دادن ، پند نمىگيرند و هر آيه‌اى كه ببينند كارشان مسخره كردن است . به نظر مىآيد : « عجبت » در معنى مؤخّر است يعنى : بلكه آنها مسخره ميكنند و تو از تكذيب و مسخره آنها تعجّب مىكنى .