اولا سخنشان را بى اثر مىكند ، ثانيا در مقابل گفتهها عذابشان مىنمايد شايد مراد از
ما يُسِرُّونَ
مكنونات خاطر آنها باشد نه آنچه نجوى مىكنند .
نكتهها
شعر و شعراء : دربارهء شعراء و شعر در سورهء شعراء / 224 به طور تفصيل سخن گفته شد و گفتيم : شعر غير مسئول در اسلام محكوم شده است ، اسلام نسل چنان اشعار را قطع كرده ولى بعدها توسط خلفاى اموى و عبّاسى زنده گرديد ، در تاريخ معروف است كه امويان و عبّاسيان به مدّاحان رسوا و متملّق ، پولهاى كلان مىدادند ، يك نفر شاعر با گفتن يك سطر شعر در ولادت فرزند فضل بن خالد برمكى ، سى و شش هزار جايزه گرفت .
در مجمع البيان از حسن نقل شده : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چنين تمثل مىكرد :
« كفى الاسلام و الشيب للمرء ناهيا »
ابو بكر گفت : يا رسول اللَّه شاعر گفته است :
« كفى الشيب و الاسلام للمرء ناهيا » گواهى مىدهم كه تو رسول خدايى و خدا به تو شعر نياموخته است و بر تو برازنده نيست .
عايشه گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شعر برادر بنى قيس را كه گفته است .
ستبدي لك الايام ما كنت جاهلا * و يأتيك بالاخبار من لم تزوّد
اين طور مىخواند :
« يأتيك من لم تزوّد بالاخبار »
ابو بكر گفت : يا رسول اللَّه اينطور نيست فرمود : من شاعر نيستم و بر من برازنده نيست .
و امّا سخن آن حضرت كه ( در جنگ حنين ) فرمود :
« انا النبى لا كذب انا من عبد المطلب » .