بودن گوشت آنها ، همه حاكى از هدفدار بودن خلقت آنها و دليل ربوبيت و توحيد است .
73 -
وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ أَ فَلا يَشْكُرُونَ
.
اشاره به منافع ديگر چهارپايان است از قبيل پوست ، پشم ، كرك ، شير و سرگين و امثال آن ،
وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ
نحل / 80 .
74 -
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ
.
بعد از اشاره به دلائل توحيد و قدرت خداوند ، مشركان در دو آيه توبيخ شدهاند كه هستند به اميد يارى شدن در زندگى ، خدايانى گرفتهاند با آنكه آنها يار معبودها هستند ،
لَعَلَّهُمْ . . .
نشان مىدهد كه فكر مىكنند جلب منافع و دفع ضرر در دست خدايان است .
75 -
لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ
.
ضمير « لهم » راجع به اصنام است يعنى اصنام قدرت يارى كردن آنها را ندارند ، بلكه آنها براى اصنام لشكر آمادهاند ، كه به آنها موضوعيت مىدهند و در جامعه مطرحشان مىكنند و گرنه چند هيكل بيجان چه ارزشى دارند .
الميزان گويد : لشكر هستند زيرا كه مطيع اصنامند ، محضر مىباشند يعنى حاضر شده در عذابند . به نظر مىآيد : « محضرون » به معنى آمادگان باشد چنان كه گفته شد ، از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده : «
و هم للالهة جند محضرون
» . 76 -
فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
.
تسليتى است بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه از آنچه در تكذيب آن حضرت مىگويند ناراحت نباشد كه خدا بر آنچه در نهان و آشكار مىگويند داناست .