تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 438

مساهمون:

ص٤٣٨
عامّه للناس » زيرا تقديم حال بر ذو الحال مجرور جايز نيست . راجع به عموم رسالت آن حضرت در سورهء انعام ذيل آيهء نوزده و مائده ذيل آيهء سوّم بحث شده است . 29 -
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
. سؤال مشركان است از وقت قيامت اين آيه مربوط است به آيهء :
قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا . . .
« ان كنتم » خطاب است به آن حضرت و يارانش . 30 -
قُلْ لَكُمْ مِيعادُ يَوْمٍ لا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ ساعَةً وَ لا تَسْتَقْدِمُونَ
. بارها در جواب مؤمنان و مشركان كه از وقت پرسيده‌اند ، جواب آمده كه : علم آن مخصوص خدا و در نزد خداست ، فعل استفعال در هر دو فعل ظاهرا براى تأكيد است يعنى از آن روز نه تأخير مىكنيد و نه به جلو مىافتيد . ابو مسلم مفسّر « يوم » را روز وفات گفته است ولى اين صحيح نيست ، زيرا كفّار هيچ وقت از روز مرگ سؤال نكرده‌اند .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 438 | على اكبر قرشى بنابى