شرحها
در اين آيات مقدارى از الطاف خدا نسبت به داود و سليمان عليه السّلام نقل شده است و آن اينكه كوهها و پرندگان در ذكر خدا با داود همصدا بودند ، خدا آهن را بر داود نرم كرد و او را از زره بافتن آموخت باد را در اختيار سليمان قرار داد كه در بامداد و بعد از ظهر به قدر يك ماه راه مىرفت و جريان داشت .
و نيز خدا به او استخراج مس را آموخت و جن را مسخّر كرد كه زير نظر او كار كنند ، آخر الامر ، موريانه عصاى سليمان را خورد ، مرگ او را اعلام كرد .
الميزان در تناسب اين قصه و قصهء قوم سبأ با آيات قبلى كه در رابطه با معاد بود فرموده است : وجه اتصال اين قصهها با قيامت آنست كه خدا كار بندگان را تدبير مىكند ، بندگان غرق در نعمتهاى الهى هستند ، بر نعمت داده شده است كه شكر نعمت گويد و بر نعمت دهنده است كه ميان شاكر و كافر فرق گذارد و چون اين فرق در دنيا نيست پس معاد لازم است تا ميان شاكر و كفران كننده فرق گذاشته شود ( و اللَّه العالم ) .
10 -
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ
فضل احسانى است كه از روى عدم استحقاق باشد ،
يا جِبالُ . . .
سه مورد از فضل خداوند است نسبت به داود عليه السّلام ، اين مطلب در ذيل آيهء
وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ يُسَبِّحْنَ . . .
انبياء / 79 گذشت و در آيهء
إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ
ص / 19 خواهد آمد .
آيات در همصدا بودن كوهها و پرندگان با داود صريح است ، « اوبى - اواب »