كه باد تخت سليمان را حمل كرده ، در صبح به قدر مسير يك ماه و در بعد از ظهر به قدر مسير يك ماه مىبرد ،
« قال كانت الريح تحمل كرسى سليمان فتسير به في الغداة مسيرة شهر و بالعشى مسيرة شهر » .
بايد گفت : خدا ارادهء سليمان را چنان قوى كرده بود كه مىتوانست به باد فرمان بدهد و مسير آن را عوض كند ، اينها از قدرت خدا بعيد نيست ، رجوع شود به قاموس قرآن لغت روح زير عنوان باد در طاعت سليمان بود .
وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ
اين نشان مىدهد كه خدا استخراج و ذوب مس را به سليمان آموخت .
وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ
اين جريان در سوره انبياء / 82 نيز گذشت كه :
وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَ يَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذلِكَ وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ
و در آيهء
وَ الشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ
ص / 37 خواهد آمد ظاهرا آنها به شكل انسان ممثل شده و كار مىكردهاند چنان كه در سوره نمل :
وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ . . .
/ 17
قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ . . .
/ 39 گفته شد . ضمير « ربّه » به سليمان راجع است .
وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ
اشاره است اگر آنها سرپيچى مىكردند مورد تنبيه خدا واقع مىشدند نظير
وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ
لفظ « من الجن » ظاهرا مفيد آنست كه همهء جن در تسخير سليمان نبودهاند « 1 » .
13 -
يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ
هامش
( 1 )وَ مَنْ يَزِغْ . . .براى ادعاى زمان حال است ، گويى اين سخن در حال حيات سليمان گفته مىشود . منظور از عذاب سعير ظاهرا عذاب دنياست .