نزل : ( بر وزن عنق ) : آنچه براى ميهمان آماده شده تا بر آن نازل شود راغب گويد : « النزل ما يعد للنازل من الزاد » سپس به هر عطيه گفته شده است .
ادنى : نزديكتر . آن از « دنوّ » است .
شرحها
در اين آيات اولا مىخوانيم كه آخرت حتمى است و آن گهى اگر خدا مىخواست همه را به اجبار هدايت مىكرد ولى دأب او بر اين جارى شده كه مردم در اختيار زندگى كنند على هذا جايگاه شيطان و پيروان او جهنم خواهد بود .
آنان كه اهل تسليم و انصافند به آيات خدا ايمان مىآورند نعمتهايى براى آنها در بهشت هست كه تصور نتوانند كرد ، آخرت بدكاران به عكس خواهد بود پيش از آخرت در دنيا نيز تازيانهء انتقام را خواهند خورد ، اسفا كه مردم در اثر اعراض از گفتههاى خدا در رديف ظالمترين مردم قرار مىگيرند .
ناگفته نماند : اين گفتهها همه از نظامات پايدار جهان مىباشد كه قرآن در قالب الفاظ بيان مىكند .
12 -
وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ
.
اين آيه دنباله آيهء بعدى در رابطه با قيامت است يعنى : فعلا لقاء اللَّه را انكار مىكنند ولى اى كاش مىديدى آن گاه كه مجرمان در نزد خدا و در لقاء اللَّه هستند و سر به زير افكنده مىگويند : پروردگارا با گوش شنيديم و با چشم ديديم ، يقين كرديم ، فقط عمل ماند ، ما را بر گردان تا عمل كنيم .
به نظر مىآيد : سمعنا » راجع به دنيا و « ابصرنا » راجع به آخرت است