11 -
قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
.
جواب است از استبعاد
ضَلَلْنا فِي الْأَرْضِ
يعنى : شما گم نمىشويد بلكه فرشتهء مرگ شما را تحويل مىگيرد ، اين جمله اشاره به آنست كه واقعيت و حقيقت شما با روح مستقل شماست كه ملك الموت آن را تحويل مىگيرد ، راجع به روح در آيهء قبلى اشاره كرديم
ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
راجع به قيامت است .
لفظ
مَلَكُ الْمَوْتِ
تنها يك بار در قرآن مجيد آمده است كه در روايات عزرائيل ناميده شده و تصور قدرت و توانايى و امكانات او خارج از شأن ما مىباشد .
در رابطه با مردن انسانها سه تعبير در قرآن مجيد آمده است اول :
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ . . .
نحل / 70 و آيات ديگرى كه نسبت ميراندن را به خدا مىدهند .
دوم -
يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ
كه گذشت .
سوم -
تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ
نحل / 32 ، اين هر سه نسبت صحيح است . خدا مىميراند ، آرى كه همه چيز از اوست ، عزرائيل مىميراند كه مأمور است ، ملائكهء ديگر نيز اعوان عزرائيل هستند و تحت نظر او قبض روح مىكنند .
« عن الصادق عليه السّلام « . . . ان اللَّه جعل لملك الموت اعوانا من الملائكة يقبضون الارواح بمنزله صاحب الشرطة له اعوان من الانس يبعثهم في حوائجه . . . »
از الميزان .