شرحها
در اين آيات مىخوانيم : قرآن بى شك از جانب خداست اما مشركان مىگويند : آن را از پيش خود ساخته است ولى آن از جانب خداست تا مردم با آن انذار شوند باشد كه هدايت يابند » آن گاه راجع به خلقت آسمانها و زمين و تدبير امر از آسمان و آفرينش انسان سخن به ميان آمده است كه يعنى : همهء اينها آمدن پيامبران را لازم گرفته است و گرنه خلقت ناقص مىشد و بى هدف مىگرديد .
آن گاه اشكال مشركان در زمينهء معاد مطرح شده و جواب داده مىشود گويى سبب نزول اين سوره ، همان جواب دادن به دو اشكال مشركان است اولى اينكه گفتند :
بَلِ افْتَراهُ . . .
دوم اينكه گفتند :
أَ إِذا ضَلَلْنا فِي الْأَرْضِ . . .
1 -
الم
.
در قرائت كوفى ، آن يك آيهء مستقل است ، دربارهء حروف مقطعه در اول اعراف سخن گفتهايم . ناگفته نماند ، سورههاى بقره » آل عمران ، عنكبوت روم ، لقمان و سجده همه با « الف ، لام ، ميم » شروع شدهاند ، على هذا مراد از اين كلمه هر چه باشد در همه يكى است .
چنان كه سورههاى ابراهيم ، حجر ، يونس ، هود و يوسف همه با « الف لام ، را » آغاز گرديدهاند ، فقط سورهء رعد با « الف ، لام ، ميم ، را » شروع گشته است .
2 -
تَنْزِيلُ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
در قرآن مجيد مجموعا پنج سوره با
تَنْزِيلُ الْكِتابِ . . .
آغاز مىگردد اول ، اين سوره ، دوم سورههاى زمر ، جاثيه و احقاف كه با
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ