وعدهء خدا دربارهء آخرت و عذاب تخلف ناپذير است لذات دنيا شما را نفريبد و از آخرت غافل نكند ، لفظ غرور اگر با « باء » باشد به معناى جرئت و جسارت آيد در اقرب الموارد گويد : « ما غرك بفلان » يعنى چطور به او جرئت كردى ! على هذا معناى جملهء اخير آنست كه : شيطان شما را به مخالفت خدا جرى و جسور نكند .
34 -
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
.
گويى : منظور از اين آيه آنست كه علم همه چيز ، حتى علم مغيبات در دست خداست با چنين خدا مخالفت نكنيد و گرنه هلاك مىشويد ، آن گاه در اين آيه مطالب مستقلى بيان شده است .
اول - علم سه چيز مخصوص خداست وقوع قيامت ، وقت نزول باران و محل نزول آن و آنچه در ارحام انسانها و حيوانات است از مذكر و مؤنث و يكى و دو تا يا زياد و ناقص و تام ، طبرسى رحمه اللَّه دربارهء
وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ
فرموده : « معناه و يعلم نزول الغيث » در جاهاى ديگر آمده :
يَسْئَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ
احزاب / 63 .
دوم - انسان نمىداند آيندهاش چيست و نمىداند در كدام محل از دنيا خواهد رفت ولى خدا مىداند
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
گويى « عليم » براى تأكيد است .
ناگفته نماند : از آيات و روايات بر مىآيد كه خدا علم وقوع آخرت را به هيچ كسى نياموخته است ولى از چهار قسمت ديگر به بعضى از انبياء و ائمهء مانعى نيست كه ياد بدهد و به صورت غيب مبذول در آيهء ديگرى مىخوانيم :