يحاسبه بما كان منه و كان من رفقاء محمّد و اهل بيته صلّى اللَّه عليهم » .
4 - سورهء مباركه مكى است گويند : سه آيه از آن در مدينه نازل شده است و آن آيات 18 و 19 و 20 مىباشد چنان كه طبرسى فرموده است ، بعضىها از 16 تا 20 گفتهاند و اللَّه العالم .
5 - همهء سوره ظاهرا به يك بار نازل گشته است مگر سه يا چهار آيه از آن بنا بر آنكه نقل گذشته صحيح باشد .
6 - شأن نزولى براى اين سوره نقل شده است ولى از آيهء سوم آن به نظر مىآيد : علّت نزول آن اين بوده كه به مردم بفهماند : هدايت و فرستادن پيامبران لازمهء خلقت بشر است و اگر تبشير و انذار نبود ، خلقت انسان و هدفدارى آن ناقص مىماند .
توضيح اينكه : در آن آيه آمده كه مشركان مىگويند : قرآن را به خدا بسته است و از جانب خدا نيست در جواب مىگويد : نه ، بلكه قرآن براى انذار آمده است آن گاه از خلقت آسمانها و زمين و تدبير امر و خلقت انسان و تقسيم شدن مردم به هدايت يافته و گمراه ، سخن رفته است ، از اين ، به نظر مىآيد كه نظر عمده در سورهء مباركه به هدايت مردم است و اگر اين حقائق به انسانها تذكر داده نمىشد در كار خلقت نقص لازم مىآمد ، و نيز اشكال مشركان دربارهء معاد از اسباب نزول اين سورهء است چنان كه خواهد آمد .
سورهاى عزائم
7 - ناگفته نماند : اين يكى از چهار سورهايست كه در آن آيهء سجده آمده و به وقت خواندن يا شنيدن آن ، سجده واجب است ، در مجموع قرآن مجيد در پانزده محل ، آيه سجده آمده است ، شافعى گويد سجده در همهء آنها مستحبّ است ولى ابو حنيفه سجده را در همهء آنها واجب مىداند .