ضمير « يشعرون يبعثون » راجع است به
مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و آن بيان مصداق روشن غيب است كه معاد از مصاديق واضح غيب مىباشد « الا » در آيه استثناء منقطع است يعنى « لكن اللَّه يعلم الغيب » .
66 -
بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ
.
اين آيه مربوط به
وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ
است يعنى نه تنها وقت بعث را نمىدانند ، بلكه عملشان در زمينه قيامت به سر آمده و از آن خبر ندارند
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها
ترقى و اعراض از ما قبل است يعنى نه اينكه مطلقا بى خبر و جاهل هستند بلكه معاد براى آنها تذكر داده شده ولى در آن شك كرده و اعتنا ننمودهاند ،
بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ
بلكه بالاتر از اين از قيامت كور شدهاند خدا بصيرت آنها از بين برده است اميدى به نجاتشان نيست ، على هذا هر سه « بل » براى اضراب و ترقى از ما قبل است .