فرمايد : آن متعلق به « الف ادخل » است ،
إِلى فِرْعَوْنَ
تقديرش « مرسلا الى فرعون » مىباشد .
13 -
فَلَمَّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ
.
به معنى آشكار و روشن است ، معلوم مىشود كه به همهء آيات نهگانه سحر گفتهاند ، چنان كه از آيهء
وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها . . .
اعراف / 132 - و آيه :
وَ قالُوا يا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّكَ
زخرف / 49 معلوم مىشود به هر حال اعتنايى به عصا و يد بيضاء نكرده و آنها را جادو خواندند .
14 -
وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
.
يعنى انكار و جادو گفتن در ظاهر بود و گر نه در باطن بواقعى بودن آنها يقين داشتند ، علت انكار آنها ظلم و استكبار بود ، از آيه معلوم مىشود كه انسان در باطن به چيزى اعتقاد پيدا مىكند ولى ظالم بودن و تكبر نمىگذارد به يقين خودش تسليم شود ، اين گونه شخص « از عناد » كافر است نه از روى جهل عذاب موعود قرآن نوعا دربارهء اين گونه اشخاص است . در آيه ديگر علو و تكبر آنها چنين بيان شده است :
فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ
مؤمنون / 47 ، مراد از « عاقبة » غرق شدن در درياست ، استيقان به معنى ايقان مىباشد .