گفتهاند . طبرسى فرموده : « طاهرا فى نفسه و مطهرا لغيره . . . » مانند آب كه هم پاك است و هم پاك كننده ، ابن اثير در نهايه و شيخ طوسى رحمه اللَّه در خلاف گفتهاند اين معنى از صيغهء مبالغه بودن فهميده مىشود .
اناسى : جمع انسان ، فقط يك بار در قرآن مجيد آمده است .
كفورا : ( به ضم اول ) : مصدر است به معنى جحود و انكار . راغب گويد :
در انكار دين و انكار نعمت به كار رود ( كفر ناسپاسى ) .
جهادا : جهد و جهاد : تلاش توام با رنج . به جنگ و هر تلاش گفته مىشود .
مرج : طبرسى و راغب مرج را آميختن گفتهاند . و نيز به معنى فرستادن آيد گويند : « مرجت الدابة » : حيوان را به چراگاه فرستادم عذب : گوارا .
فرات : بسيار گوارا . « الفرات اعذب المياه » .
ملح : شور « اجاج » : تلخ ، آبى كه از كثرت شورى به تلخى زند .
برزخ : واسطه و حائل ميان دو چيز .
حجر : آن به معنى منع است ولى در اينجا به معنى مانع مىباشد ( مصدر به معنى فاعل ) .
نسبا : نسب : قرابت و خويشى . در قاموس گويد : « النسب و النسبة :
القرابة » طبرسى فرموده : نسب راجع به ولادت نزديك است ، منظور از آن در آيه ظاهرا ( مذكر ) است .
صهرا : صهر ( بكسر اول ) : قرابت ازدواجى در اقرب الموارد و قاموس معناى اولى آن را قرابت گفته است ، منظور از آن ظاهرا ( مؤنث )
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 299
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٩٩