56 - تو را نفرستاديم مگر بشارت دهنده و انذار كننده .
57 - بگو : بر ارشاد شما مزدى نمىخواهم ، ليكن گرفتن راه خدا را مىخواهم از كسى كه بخواهد .
58 - توكل كن بر خداى هميشه زنده كه مرگى بر او نيست او را تسبيح و حمد گوى ، او در دانستن گناه بندگانش كافى است .
59 - خدايى كه آسمانها و زمين و آنچه را كه در ميان آن دو است در شش روز آفريد ، سپس بر تدبير استقرار يافت او رحمان است ، اعتنا كن بر او به وقت خبر دادن
60 - چون به آنها گفته شود : خداى رحمان را سجده كنيد ، گويند رحمان چيست آيا به هر چه مىخواهى سجده كنيم ، اين دستور بر نفرتشان مىافزايد .
61 - دائم الخير است خدايى كه در آسمان ستارگان درخشان و چراغى ( تابان ) و ماهى نور افشان قرار داد .
62 - خدا همانست كه شب و روز را پى در پى كرد براى هر كه بخواهد متذكر شود و يا سپاسگزار باشد .
كلمهها
هزوا : مسخره شده . هزو ، هزء ، مسخره كردن ، آن در آيه به معنى مفعول « مهزوء به » مىباشد .
قبضناه : قبض : گرفتن و اخذ گردن .
سباتا : راحتى . سبت در اصل به معنى قطع است : « سبت الشيء ، قطعه » خواب قطع عمل است براى استراحت ، جوهرى گويد : « السبت :
الراحة . . . و السبات النوم واصله الراحة » .
بشرا : جمع بشير . به معنى بشارت و مژده دهنده است .
طهورا : طهر ( بر وزن قفل ) : پاكى . طهور هم مصدر آيد به معنى پاكى و هم وصف آيد به معنى پاك . آن را در آيه پاك و پاك كننده