است ، طبرسى فرموده : صهر اختلاطى است شبيه قرابت .
استوى : اين كلمه اگر با « على » باشد به معنى استقرار يافتن و اگر با « الى » باشد به معنى توجه است نظير
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ
يعنى به آسمان توجه كرد .
نفور : دورى . و اگر با « الى » باشد به معنى رفتن و خروج آيد .
بروج : ستارگان درخشان . برج در اصل به معنى آشكار شدن است ، ستارگان را از لحاظ درخشان بودن و آشكار شدن بروج گفتهاند .
خلفة : ( بكسر اول ) : چيزى كه در پى ديگرى آيد . ( پى در پى ) .
شرحها
در اين آيات ، ابتدا بعضى از اوصاف منكران رسالت و قرآن و معاد و توحيد ياد شده است از قبيل مسخره كردن پيامبر ، پيروى از هواى نفس ، مانند حيوانات بودن ، عبادت به چيزى كه لا يضرّ و لا ينفع است .
سپس عدهاى از آيات مختلف و گوناگون توحيد در هفت آيه بيان گرديده است اين آيات در اثبات توحيد مطلب مستقل هستند ولى به نظر الميزان منظور از ذكر آيات تفهيم اين مطلب است كه خداوند رسول و كتاب مىفرستد ، بعضى را هدايت مىكند و بعضى گمراه مىشود و اين عجيب نيست بلكه در كارهاى خدايى نظير اينها پيدا مىشود نظير نور و ظلمت ، آب شيرين و شور ، مؤنث و مذكر .
آن گاه مطالبى نظير آنچه گفته شد در اين آيات آمده است .
41 -
وَ إِذا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا
.
استهزاء حاكى از تحقير استهزاء شده است ، « ان » براى نفى است
أَ هذَا