آيد و زيارت از آنست ، و از علم يعلم و كرم يكرم به معنى ميل و انحراف آيد . دروغ را زور گويند كه انحراف از حق است .
اساطير : افسانهها و دروغها . ( مؤمنون : 83 ) .
اكتتبها : اكتتاب : نوشتن و نسخه بردارى كردن . راغب گويد : در متعارف به دروغ نوشتن گويند . فقط يك بار در قرآن آمده است .
تملى : املال و املاء آنست كه ديكته كنى تا بنويسد
تُمْلى عَلَيْهِ
:
خوانده مىشود و ديكته مىشود .
بكرة : اوّل روز « اصيل » : آخر روز .
بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
يعنى در طرف روز .
شرحها
در دو آيهء اول مسئلهء نبوّت و توحيد مطرح است ، و نيز معلوم مىشود كه توحيد نبوّت را لازم گرفته است يعنى لازمهء توحيد ارسال رسل مىباشد با آمدن پيامبر ناشى از مبارك و دائم الخير بودن خدا است .
على هذا ، سورهء مباركه چنين شروع مىشود : خداى دائم الخير قرآن را فرستاده تا مردم انذار شوند ، خدايى كه آفرينندهء موجودات و مدبّر آنهاست ، خدايى كه در تدبير موجودات يگانه است و شريكى ندارد .
در آيات بعدى دو مطلب بازگو شده است ، يكى شركائى كه به خدا نسبت مىدادند
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً . . .
ديگرى اشكالى كه بر نبوت مىكردند
. . . إِنْ هَذا إِلَّا إِفْكٌ افْتَراهُ . . .
و مسئلهء :
ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ . . .
1 -
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً
.
لفظ فرمان در وصف قرآن و تورات هر دو به كار رفته است ، اين از آن