تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
بنام خدا رحمان رحيم 1 - دائم الخير است خدايى كه قرآن را بر بندهء خود نازل كرد تا بر جهانيان انذارگر باشد . 2 - خدايى كه حكومت آسمانها و زمين خاص اوست ، فرزندى اخذ نكرده ، شريكى در حكومت نداشته و همهء اشياء را آفريده و آنها را به طرز مخصوصى اندازه گرفته است . 3 - به جز خدا معبودهايى گرفته‌اند ، كه چيزى نمىآفرينند و خود آفريده مىشوند ، و براى خود ضرر و نفعى را مالك نيستند و به مرگى و حياتى و زنده كردنى قدرت ندارند . 4 - كافران گفتند : اين قرآن نيست مگر دروغى كه جعل كرده و در جعل آن گروه ديگرى بر او يارى نموده‌اند ، حقا كه گفته ظلم و دروغ آورند . 5 - و گفتند : قرآن افسانه‌هاى گذشتگان است كه نوشته است و صبح و شام بر او ديكته مىشود . 6 - بگو : قرآن را خدايى نازل كرده كه نهان آسمانها و زمين را مىداند ، كه او چاره ساز و مهربان است . 7 - گفتند : چه شده بر اين پيامبر كه طعام مىخورد و در بازارها راه مىرود ؟ چرا به سوى او ملكى نازل نگشته تا با او انذارگر باشد ؟ ! 8 - تا گنجى به طرف او انداخته شود يا باغى داشته باشد كه از آن بخورد ، ظالمان ( به