جمعايم ، ايامى است .
ليستعفف : عفت و خود نگهدارى بجويد . در معنى عفت گفتهاند : حالتى است كه از غلبهء شهوت باز مىدارد ، منظور از آن در آيه خود نگهدارى از زنا و مانند آنست .
كاتبوهم : منظور از كتابت در آيه آنست كه شخص با غلام خود نوشتهاى در ميان بگذارد كه اگر فلان مبلغ پول بدهى تو را آزاد مىكنم « كاتبوهم » : مكاتبه كنيد با آنها .
فتيات : كنيزان جوان مفرد آن فتاة است فتى : تازه جوان جمع آن فتيان و فتيه است .
بغاء : زنا . يعنى در اصل به معنى طلب توأم با تجاوز است ، زنا را از آن بغاء گويند كه تجاوز از حد است ، زيرا حد زن آنست كه زنا نكند .
تحصنا : آن از حصن به معنى عفت است تحصن : اختيار عفت .
عرض : مال دنيا . علّت اين تسميه آنست كه هر چيز ناپايدار را عرض گويند .
شرحها
اين سوره بيشتر در رابطه با احكام است ، چنان كه از آيات گذشته معلوم گرديد . در اين آيات ، احكامى در زمينهء داخل شدن به خانههاى مردم ، و تحفّظ مردان از زنان و زنان از مردان ، و درباره محارم و ازدواج و وادار نكردن كنيزان بر زنا و . . . بيان شده است كه مراعات آنها سبب سعادت جامعه انسانى است ، با دقت در آيات باهميت احكام اسلامى متوجه خواهيم گشت .