وجلة : وجل ( بر وزن فرس ) : خوف طبرسى گويد : وجل ، فزع و خوف يك چيز هستند راغب آن را احساس خوف گفته است « وجل » ( بكسر جيم ) خائف و ترسان ، مؤنث آن « وجلة » است .
وسعها : وسع : طاقت و توانايى آن در اصل به معنى فراخى و گسترش است . منظور از آن پائينتر از طاقت است گويند : اين در وسع انسان است يعنى مىتواند آن را انجام دهد .
غمره : غفلت . غمر در اصل به معنى پوشاندن و در زير گرفتن است غفلت را از آن غمره گويند كه عقل را مىپوشاند .
مترفيهم : مترف : قدرتمند عياش و بىبند و بار رجوع شود به آيهء 33 همين سوره .
يجأرون : جأر : تضرّع « يجأرون » : ناله مىكنند ، بعضى آن را استغاثه گفتهاند ، آن فقط سه بار در قرآن آمده است : نحل / 53 ، مؤمنون / 64 و 65 .
تنكصون : نكص : اگر با « عن » باشد به معنى امتناع و خوددارى است « نكص عن الامر » يعنى از كار خوددارى كرد . و اگر با « على » باشد به معنى رجوع است ، در آيه معناى دوم مراد است .
سامرا : سحر : گفتگو در شب . در اقرب الموارد گويد : « سمر سمرا و سمورا : لم ينم و تحدث ليلا » سامر : كسى كه در شب گفتگو و تبانى مىكند .
تهجرون : هجر ( بر وزن قفل ) : هذيان . « هجر فى نومه و مرضه : خلط و هذى » راغب گويد : « اهجر » هذيان گفتن از روى قصد و هجر هذيان گفتن لا عن قصد است ، منظور از آن به نظر مىآيد پريشان
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٣٧