تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
بيم دادن مىفرستيم . 60 - و چون به تو گفتيم : پروردگارت به حال مردم داناست ، و خوابى را كه بر تو نمودار كرديم و نيز درخت لعنت شده در قرآن را فقط براى مردم امتحان قرار داده‌ايم ، آنها را بيم مىدهيم ولى جز طغيان بزرگى برايشان نمىافزايد . 61 - ياد كن آن دم كه به ملائكه گفتيم : به آدم سجده كنيد ، همه سجده كردند جز ابليس ، گفت : آيا به كسى كه از گل آفريده‌اى سجده كنم ؟ 62 - گفت : به من بگو آيا اين همان است كه بر من برترى دادى ؟ اگر تا روز قيامت مهلتم دهى ، فرزندان او را جز اندكى اغواء مىكنم . 63 - خدا گفت : دور شو ، هر كه از مردم اطاعت تو كند ، جهنم سزاى اوست ، سزايى كامل . 64 - هر كه از آنها را توانستى با صدايت برخيزان و با سواران و پيادگانت بر آنها بخروش و در اموال و اولاد شريكشان باش ، و آنها را وعده كن ، شيطان به آنها جز فريفتن را وعده نمىدهد . 65 - حقا كه تو را بر بندگان من تسلطى نيست و خدايت در كارسازى بس است .

كلمه‌ها

ينزغ : نزغ دخول : دخول در امرى براى فساد . به وسوسهء شيطان نزغه گويند كه افساد بخصوصى است
الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ
: شيطان ميان آنها فساد به بار مىآورد . زبور : از قرآن مجيد معلوم مىشود كه آن نام كتاب داود است ، آن فقط دو بار در قرآن آمده يكى در اين آيه ، ديگرى در
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ . . .
انبياء / 105 ، در ميان كتب فعلى تورات كتابى بنام مزامير يا زبور داود موجود است كه يهود آن را به داود نسبت مىدهند ( قرآن : زبور ) .