يافتن به ولايت ولى امر است يعنى : من غفارم به هر كه داراى اين شرايط باشد و سپس ولايت پيامبر و جانشين پيامبر را قبول نمايد و اگر به آن را نيابد خداى غفار او را نخواهد آمرزيد .
در مجمع البيان از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل كرده كه فرموده است
« ثم اهتدى الى ولايتنا اهل البيت فو اللَّه لو ان رجلا عبد اللَّه عمره بين الركن و المقام ثم مات و لم يجيء بولايتنا لاكبه اللَّه في النار على وجهه » « 1 »
اين از آن جهت است كه بدون رهبرى نمىتواند راه خدا را رفت ، بايد حكومت باشد و از او اطاعت نمايد .
اگر گويند : آيه دربارهء بنى اسرائيل است چطور به ولايت ائمه عليهم السّلام تطبيق مىشود ؟ گوئيم : آيه يك قاعدهء كلّى را بيان مىدارد ، آن در زمان موسى پذيرفتن ولايت او بود و در زمان امامان ، پذيرفتن ولايت ايشان مىشود .
83 و 84 -
وَ ما أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يا مُوسى ؟ قالَ هُمْ أُولاءِ عَلى أَثَرِي وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى
در سورهء اعراف آيه 155 مىخوانيم كه موسى به وقت رفتن به ميقات هفتاد نفر از بنى اسرائيل را با خود برد ، از اين آيه به نظر مىآيد كه موسى آنها را پشت سر گذاشته و خود در رفتن به ميقات عجله كرده است كه خدا از علّت آن پرسيده است . موسى جواب مىدهد كه آنها در پشت سر من هستند و به من لاحق خواهند شد ، علّت عجلهء من طلب رضاى تو است ، اين سؤال مىشود در اول ميقات و مىشود در آخر آن باشد .
هامش
( 1 ) طبرسى فرموده : اين روايت را حاكم حسكانى روايت كرده و عياشى با چند طريق در تفسيرش آورده است ، ناگفته نماند : در تفسير برهان دوازده روايت در اين زمينه از امام باقر و امام صادق و امام كاظم ( ع ) نقل شده است .