جادوگران خود را بياوريم بلكه مىگفت : برو و فلان وقت بيا تا جواب تو را بدهم . « سوى » وصف مكان است يعنى : وعده در مكانى باشد كه مسافت آن ميان ما و شما مساوى است ، اين نيز دليل خود گم كردن فرعون است و گر نه مىگفت در فلان روز به نزد من بيا و شايد منظور ، مكان مستوى و مسطح باشد « موعد » اسم زمان است .
59 -
قالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
.
منظور از يوم الزينة روز عيد است كه مردم زينت كرده و لباس نو مىپوشند قهرا نظر موسى آن بوده كه در آن روز جمع كثيرى بر مصاف حق با باطل تماشا خواهند كرد ، تعيين وقت چاشت نيز براى همين منظور است كه همه بالعيان مشاهده كنند ، الميزان بعيد نمىداند كه آن مفعول مع باشد يعنى وقت وعدهء شما روز عيد باشد با جمع شدن مردم در وقت چاشت .
60 -
فَتَوَلَّى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتى
اين همانست كه در سورهءهاى ديگر آمده : فرعون مأمورانى فرستاد تا جادوگران را از شهر جمع كرده و به دربار او آوردند ، منظور از « كيده » ساحران است كه مىخواست با آنها كيد بكند و حق بودن موسى را در لباس باطل نشان دهد و شايد تقدير آن « ذو كيده » باشد « ثم اتى » يعنى : سپس به محل وعده آمد .
61 -
قالَ لَهُمْ مُوسى وَيْلَكُمْ لا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى
دقت در اين آيه و آيات بعدى نشان مىدهد كه منظور از « لهم - ويلكم » فرعونيان و ساحران هر دو هستند به نظر مىآيد : موسى عليه السّلام چون ديده كه درباريان فرعون ساحران را در ميان گرفته و آنها را براى مبارزه با حق و به اشتباه