كرد .
بكرة : بكرة : اوّل روز « عشىّ » : از اول ظهر تا غروب آفتاب .
حنانا : حنان : مهربانى « حنانك يا رب » يعنى مهربانى تو را مىخواهيم اى ربّ .
زكات : ابن اثير در نهايه گفته است : زكات بر عين و معنى هر دو اطلاق مىشود ، آن در آيه مصدر و به معنى پاكى يا نموّ است .
برا : برّ : نيكوكار . برّ در اصل به معنى خشكى است ، خشكى توأم با وسعت است لذا به خوبى وسيع برّ ( بكسر باء ) و به بسيار نيكوكار برّ ( بفتح باء ) گفتهاند ( قاموس قرآن ) .
جبارا : اين كلمه در خدا به معنى مصلح و در انسان به معنى ستمگر است چون معناى اوّلى جبر ، اصلاح شىء به نوعى از قهر است ، در انسان معناى قهر و تحميل اخذ شده و در خدا معناى اصلاح .
عصيا : عصيان : نافرمانى . « عصى عصيانا : خرج عن الصاعة » عصى ( بر وزن شريف ) ؛ نافرمان .
شرحها
در اين آيات دو ماجراى از دو موحّد و دو پيغمبر ياد شده است ، اوّلى زكريّا عليه السّلام كه در وقت پيرى از خدا فرزندى خواست ، خدا دعاى او را اجابت فرمود با آنكه خودش پير و زنش نازا بود ، زكريّا پروردگارش را ندا كرد كه خدايا پير شدهام ولى مرا عادت دادهاى كه خواستههايم را بدهى و مورد عنايتم قرار دهى ، مىخواهم به من پسرى پسنديده عطا فرمايى كه هم از من و هم از آل يعقوب ارث ببرد ، مىترسم عمو زادهها آنچه دارم در راه حرام مصرف كنند و يا براى