تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
بنام اللَّه كه رحمن و رحيم است 1 - حمد خدايى است كه بر بنده‌اش كتاب نازل فرمود و در آن كتاب انحرافى قرار نداد . 2 - كتابى كه قائم به مصلحتهاست ، تا انذار كند از عذابى شديد كه از جانب خداست ، و بشارت دهد به آنان كه اعمال نيك مىكنند كه پاداش نيكى براى آنهاست . 3 - در آن پاداش جاودانند . 4 - و انذار كند كسانى را كه گويند خدا براى خود فرزندى اخذ كرده است . 5 - آنها و پدرانشان به اين گفته علمى ندارند سخن هولناكى است كه از دهانشان خارج مىشود آنها فقط دروغ مىگويند . 6 - شايد تو از پى ايشان از غم اينكه اگر به اين قرآن ايمان نياوردند خودت را هلاك كنى . 7 - ما آنچه در زمين هست براى زمين زيور قرار داده‌ايم تا آنها را امتحان كنيم كه كدامشان در عمل بهتر هستند . 8 - و ما آنچه را در روى زمين هست خاك باير ( بىعلف ) خواهيم كرد .

كلمه‌ها

عوج : ( بر وزن فرس ) : كجى ، و بر وزن عنب ، اسم مصدر است آن به معنى انحراف است در دين و سخن و نيز در زمين ، مانند
لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً
طه / 107 . قيما : قيم : مستقيم . ايضا : تدبير كننده از روى مصلحت . به معنى استوار نيز گفته‌اند . بأس : آن در اصل به معنى سختى است و در آيه به معنى عذاب است . لدنه : لدن : ظرف زمان و مكان است ، در اينجا به معنى « عند » و طرف