[ سوره هود ( 11 ) : آيات 120 تا 123 ]
وَ كُلاًّ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَكَ وَ جاءَكَ فِي هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ ( 120 ) وَ قُلْ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنَّا عامِلُونَ ( 121 ) وَ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ ( 122 ) وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 123 )
120 - همه قصهها را از اخبار پيامبران بر تو حكايت مىكنيم قصههايى كه با آنها قلب تو را اطمينان مىدهيم . در آنچه گفته شد ، حق بر تو آمده و موعظه و تذكرى است بر مؤمنان .
121 - به آنان كه ايمان نمىآورند بگو : هر چه مىتوانيد عمل كنيد ما نيز عمل مىكنيم .
122 - و منتظر بمانيد كه ما نيز منتظرانيم .
123 - غيب آسمانها و زمين خاص خداست ، كارها همه به او راجع است ، او را پرستش كن و بر او اعتماد نما ، خداى تو از آنچه مىكنيد غافل نيست .
كلمهها
نثبت : تثبيت قلب عبارت است از مطمئن كردن آن از اضطراب و شك .
مكانتكم : مكانت : منزلت و تمكن و قدرت .
غيب : امر پنهان و پوشيده . ظاهرا مصدر از براى مفعول است .
توكل : وكل : واگذار كردن . توكل اگر با « على » باشد به معنى