يكى از حقائق قرآن و اسلام آنست كه بزرگان مشركان هم در مقابل گناهان خود معاقب خواهند بود و هم در مقابل گناهان آنهايى كه اضلالشان كردهاند چنان كه در اين آيه آمده و نيز در آيهء :
وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ
عنكبوت / 12 در اين زمينه رواياتى از طريق شيعه و اهل سنت نيز نقل شده است .
در مجمع البيان گويد : از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت شد : هر كه به هدايت دعوت كند و از او اطاعت شود براى اوست مانند پاداش آنها و چيزى از اجور پيروى كنندگان كاسته نمىشود و هر كه به ضلالتى بخواند و از او پذيرفته شود بر اوست مانند گناهان پيروى كنندگان و از گناهان پيروى كنندگان چيزى كاسته نمىشود « 1 » .
در كافى نيز نزديك به همين مضمون آمده است ، على هذا : اين مسئله در پيشوايان راستين نيز چنين است .
ناگفته نماند : تعليم پاكى و ناپاكى يك عمل است ، صرف نيرو و انرژى است ، على هذا معلم پاكى و ناپاكى در مقابل عملش پاداش مىبرد و يا كيفر مىبيند ، هدايت شده و گمراه شده نيز مطابق عملش مسئول است و يا پاداش مىبرد ، بنا بر اين آنچه در اين آيات و روايات آمده مخالف با
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
انعام / 164 نيست زيرا هر يك در مقابل عمل خود مسئول است .
26 -
قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ
هامش
( 1 )
« روى عن النبى صلى اللَّه عليه و آله انه قال ايما داع دعا الى الهدى فاتبع فله مثل اجورهم من غير ان ينقص من اجورهم شيئا و ايما داع دعا الى ضلالة فاتبع عليه فان عليه مثل اوزار من اتبعه من غير ان ينقص من اوزارهم شيئا »
اين روايت در كافى ) باب « من سن » سنة حسنة » از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده است .