لياقت خطاب را نداشتند لذا به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : بتهايى كه اينها مىخوانند و عبادت مىكنند هيچ خلق نمىكنند و خود به دست عبادت كنندگان ساخته مىشوند در الميزان فرموده : شايد نكتهء التفات بغيبت مسئله معاد باشد كه در آيهء بعدى آمده و مشركان به آن عقيده نداشتند .
21 -
أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ
تتمهء آيه سابق است منظور از « يبعثون » ظاهرا مبعوث و زنده شدن مشركان است يعنى اين معبودهاى باطل نمىدانند كه مشركان چه وقتى در قيامت زنده خواهند شد ، چطور مىتوانند پاداش عبادت آنها را بدهند ، گرچه بنا به آيات
إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ
انبياء / 98 معبودهاى باطل نيز روز قيامت مبعوث خواهند شد .
22 -
إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ
پس از آنكه معبود بودن خدايان را نفى كرد زيرا كه خالق چيزى نيستند و « اموات غير احياء مىباشند ، در اين آيه از دلائل گذشته نتيجه گرفته كه معبود شما يكى است و دو تا و چندتا نيست ، آن گاه باز نتيجه گرفته كه قلوب مشركان حق را انكار مىكند و آنها از قبول حق اظهار بزرگى و تكبر مىكنند ، علت آن عدم ايمان به قيامت است ، اگر حق بودن خلقت را قبول مىكردند ، به وجود قيامت اذعان مىنمودند و آن گاه توحيد را مىپذيرفتند آرى كسى كه قيامت را باور ندارد ، دنيا را بىهدف و نقشه مىداند و همه چيز را انكار مىكند .
23 -
لا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ