است كه خدا آن را خلق كرده و در آدم از آن دميد .
« قال : روح خلقها اللَّه فنفخ فى آدم منها » .
2 - در همان تفسير ابو جعفر احول از امام صادق صلوات اللَّه عليه مىپرسد از روح آدم در قول خدا
فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي
؟ فرمود : اين روحى است مخلوق خدا ، روحى نيز كه در عيسى بود مخلوق خداست
« قال هذه روح مخلوقة و الروح التي فى عيسى بن مريم مخلوقة اللَّه » .
3 - ابو بصير دربارهء همين آيه از آن حضرت نقل مىكند كه فرمود : خدا خلقى آفريد و روحى آفريد ، سپس به فرشته امر كرد در او ( آدم ) دميد ، روح چيزى نيست كه از خدا چيزى ناقص كرده باشد ، آن از قدرت خداست
« قال : ان اللَّه خلق خلقا و خلق روحا ، ثم امر الملك فنفخ فيه و ليست بالتى نقصت من اللَّه شيئا ، هى من قدرته تبارك و تعالى »
منظور امام عليه السّلام آنست كه اضافه « من روحى » به خدا ، بدان معنى نيست كه نعوذ باللّه چيزى از وجود خدا ناقص شده و به آدم دميده شده است .
4 - در روايت سماعه از آن حضرت آمده . . . از او از روح پرسيدم فرمود :
هى من قدرته من الملكوت
اينها رواياتى است كه دلالت بر استقلال روح دارند براى مزيد توضيح رجوع شود به آيه
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ . . .
اسراء / 85 .
علت تسلط شيطان : بر انسان در رابطه با آيه
لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
و اينكه چرا خدا به شيطان مهلت داد تا انسان را وسوسه و اضلال كند ، لازم است بدانيم : به حكم
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
شمس / 8 و به حكم : « ان النفس لامارة بالسوء يوسف / 53 ، زمينه خير و شر ، هدايت و ضلالت در انسان هست ، اگر تسلّط شيطان هم نبود ، اين خصيصه در انسان بود و احتمال گمراهى در او وجود داشت و وجود انسان معركهاى ميان