كه شايد پيشرفتهتر از انسانهاى روى زمين باشند ، بعضى از دانشمندان گفتهاند :
منظور از آيات گوش دادن جن به صداى آن انسانهاست ولى آن با آيات جور در نمىآيد و اللَّه العالم .
19 -
وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
در اينجا دو مسئله منظور است يكى گسترش خشكىهاى زمين و تشكيل كوههاى ثابت ، دوم روئيدن چيزهاى وزن شده يا معين شده به اندازههاى متناسب از وضع مركز زمين كه به صورت مذاب است فهميده مىشود كه در گذشته سطح زمين نيز مذاب بوده است ، به تدريج قسمتى از آن در اثر كاسته شدن حرارت منجمد شده و تدريجا وسعت يافته و همهء سطح زمين را فرا گرفته است و آن گاه ابرها به صورت باران به زمين ريخته و درياها تشكيل گرديده است و در همان اوقات كوهها به وجود آمده و از اضطراب زمين مانع شدهاند .
منظور از موزون به نظرم اندازه شده است يعنى هر چيز را به اندازهاى كه طبع آن و حكمت عاليه اقتضا مىكرد رويانديم ، روئيدن نباتات ، گردش كربن در طبيعت ، مبدل شدن آب و خاك و هوا به اين روئيدنيهاى گوناگون از اسرار عجيب خدايى است .
20 -
وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ
اين سومين قسمت از دلائل توحيد و نفوذ اراده خدايى در تأمين وسائل زندگى است ، كه خدا از روئيدنيهاى زمين براى همهء زندگان و براى انسانها ، وسائل زندگى به وجود آورده است منظور از « من » در جملهء
وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ
سائر موجودات زندهاند كه از وسائل زندگى و خوردنيها و نوشيدنيها استفاده مىكنند معنى آيه چنين مىشود : براى شما در زمين و براى سائر