تكميل آيهء سابق و مقدمهء آيه بعدى است ، يعنى در مسير حيات و مرگ ، هم از پيشينان شما با خبر هستم و هم از به آخر ماندهها ، علم خدا نسبت به همه انسانها و اعمال آنها ، راه معاد و راه پاداش و كيفر را هموار مىكند . اگر خدا به اعمال بندگان آگاه نبود پاداش نيكوكاران و كيفر بدكاران محال مىشد .
25 -
وَ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
منظور از حشر ، جمع كردن و زنده كردن انسانها در قيامت است ، علّت برگشتن خطاب به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شايد از براى آنست كه مشركان به حشر عقيده نداشتند و اگر « يحشركم » مىگفت مورد اشكال مىشد ، وصف حكيم و عليم در جاى استدلال است كه حكمت خدا مقتضى حشر و آخرت است و علم خدا آن را هموار مىكند در محل مناسبت خواهد آمد كه يكى از دلائل وجود آخرت حكيم بودن خدا و حكيمانه بودن كار او است .
انسانها در روى زمين و در قبرها پراكنده خواهند بود ، در زنده شدن آخرت هم زنده و هم جمع خواهند گرديد
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
كهف / 47 .