تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 326

مساهمون:

ص٣٢٦
به نام خداى رحمان رحيم 1 - الر . اين است آيات كتاب و آيات قرآن كه روشن كنندهء حقائق است . 2 - اى بسا كافران كه دوست خواهند داشت اى كاش مسلمان بودند . 3 - بگذار بخورند و لذت ببرند و آرزوها مشغولشان كند به زودى مىدانند ( كه اشتباه رفته‌اند ) . 4 - هيچ شهرى را هلاك نكرده‌ايم مگر آنكه كتاب و اجل معين داشتند . 5 - هيچ امتى از اجلش جلو نمىافتد و از آن تأخير نمىكنند . 6 - مشركان گفتند : اى آنكه قرآن بر او نازل شده حتما تو ديوانه هستى . 7 - چرا فرشتگان را براى ما نمىآورى اگر از راستگويانى ؟ 8 - ما ملائكه را فقط به حق مىفرستيم و در آن صورت مهلت داده نمىشوند . 9 - قرآن را ما نازل كرده‌ايم و ما حافظ آن هستيم . 10 - پيش از تو در اقوام گذشته پيامبران فرستاده‌ايم . 11 - هيچ پيامبرى به سوى آنها نمىآمد مگر آنكه او را مسخره مىكردند . 12 - بدينسان قرآن را در قلوب خطاكاران داخل مىكنيم . 13 - به آن ايمان نمىآورند ، طريقه پيشينيان روشن شده است . 14 - اگر براى آنها درى از آسمان مىگشوديم و در آن پيوسته با 15 - مىگفتند : جز اين نيست كه چشمهاى ما بسته شد ، نه بلكه

كلمه‌ها

الر : راجع به اين كلمه در اول سورهء اعراف سخن گفته‌ايم . مبين : ابانه آشكار شدن و آشكار كردن « مبين » شايد به معنى آشكار يا