36 - كسانى كه به آنها كتاب دادهايم از آنچه بر تو نازل گشته شادمان مىشوند ، بعضى از گروههاى آنها ، بعضى از قرآن را انكار مىكنند ، بگو : مامور شدهام كه خدا را عبادت كنم ، به او شرك نياورم ، به سوى او مىخوانم بازگشتم به سوى اوست .
37 - و بدينسان آن را دستورى روشن نازل كردهايم اگر پس از علمى كه به تو آمده از هواهاى آنها پيروى كنى از عذاب خدا ، حافظى نخواهى داشت .
38 - پيش از تو پيامبرانى فرستاديم و براى آنان همسران و فرزندان قرار داديم ، هيچ پيغمبرى را نرسد كه بدون اذن خدا آيهاى بياورد ، براى هر مدت كتابى هست .
39 - خدا آنچه را بخواهد مىبرد و آنچه را بخواهد مستقر مىكند ، اصل و پايه همه كتابها پيش اوست .
40 - اگر قسمتى از عذابى كه به آنها وعده دادهايم بر تو بنمايانيم و يا تو را به ميرانيم فقط بر عهده تو است تبليغ و بر ماست حسابگرى .
41 - آيا نمىدانند كه دستور ما به زمين مىآيد و ما آن را از اطرافش ناقص مىكنيم خدا حكم عذاب مىكند حكم خدا را تعقيب كنندهاى نيست و او سريع الحساب است .
42 - كسانى كه پيش از اهل مكه بودند مكر كردند ، همه تدبيرها خاص خداست مىداند آنچه را كه هر كس عمل مىكند كفار به زودى خواهند دانست نتيجه خوب اين دنيا براى كيست .
43 - آنها كه كافر شدهاند مىگويند : تو پيغمبر نيستى بگو خدا ميان من و شما شاهد است و آنكه علم قرآن پيش اوست .
كلمهها
يفرحون : فرح : شادى . شادى كه ناشى از تكبر است آن ، هم در شادى