26 - خدا روزى را به هر كه خواهد وسعت مىدهد ( و به هر كه خواهد ) تنگ مىگيرد كفار به زندگى دنيا شادمان شدند با آنكه ، آن در مقابل آخرت فقط اندكى است .
27 - كافران مىگويند : چرا از پروردگارش معجزهاى بر او نازل نشده بگو : خدا هر كه را بخواهد گمراه مىكند و آنكه را كه انابه كند به سوى خود هدايت مىكند .
28 - كسانى كه ايمان آوردهاند و قلوبشان با ياد خدا آرام مىگيرد ، بدانيد كه دلها با ياد خدا آرام مىگيرد .
29 - كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايستهء كردهاند براى آنها زندگى پاكيزه . و بازگشت خوبى هست .
30 - بدينسان تو را در ميان امتى فرستاديم كه پيش از آنها امتهايى گذشته است تا آنچه را كه وحى كردهايم بر آنها بخوانى ، آنها به خداى رحمن كافر ميشوند ، بگو :
او خداى من است ، جز او معبودى نيست ، بر او اعتماد كردهام و به سوى اوست بازگشتم .
31 - هر گاه قرآنى نازل مىشد كه با آن كوهها به راه مىافتاد و زمين تكه تكه مىشد و مردگان به سخن مىآمدند ( با زايمان نمىآوردند ) بلكه كارها همهاش خاص خداست آيا اهل ايمان ندانستهاند كه اگر خدا مىخواست همه مردم را هدايت
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٣٧