آنچه به مردم نافع است در زمين مىماند ، بدينسان خدا مثلها را ( براى مردم ) مىزند .
18 - براى آنها كه پروردگارشان را اجابت كردهاند عاقبت خوبى است و كسانى كه اجابت نكردهاند اگر همهء آنچه در زمين هست با يك برابر خاص آنها بود ( براى آن عاقبت ) عوض مىدادند ، آنها را حساب بدى است ، جايشان جهنم است و آن مهيا شده ناگوارى است .
19 - آيا آنكه مىداند قرآنى كه از خدايت نازل شده حق است مانند كسى است كه كور است ، فقط خردمندان متذكر مىشوند .
20 - كسانى كه به عهد خدا وفا مىكنند و پيمان خدا را نمىشكنند .
21 - و كسانى كه متصل مىكنند چيزى را كه خدا امر كرده متصل شود و از خدايشان و حساب بد مىترسند .
22 - و كسانى كه براى توجه خدايشان استقامت كردهاند و نماز را به پا داشتهاند و از آنچه روزيشان كردهايم نهان و آشكار انفاق كردهاند و با خوبى بدى را دفع مىكنند عاقبت محمود دنيا خاص آنهاست
23 - بهشتهاى هميشگى است كه به آنها داخل مىشوند آنها و هر كه شايسته است از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان و ملائكه از هر در آنها داخل مىشوند .
24 - كه سلام بر شما در مقابل صبرتان ، نيكوست نتيجه دار دنيا .
25 - و كسانى كه عهد خدا را بعد از محكم كردن آن مىشكنند و آنچه خدا امر كرده متصل شود ، قطع مىكنند و در زمين فساد مىكنند ، آنها راست دورى از رحمت حق و آنها راست عاقبت بد دنيا .
كلمهها
طوع : رغبت و ميل . راغب آن را انقياد گفته است .
كرها : كره ( بفتح كاف و ضم آن ) مكروه و ناپسند داشتن و امتناع .