ياد شده
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ
ظاهرا اين تسميه توسط حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم انجام گرفته است ، در تفسير عيّاشى از امام صادق عليه السّلام نقل شده :
« من اكثر قراءة سوره الرعد لم تصبه صاعقة ابدا . . . .
4 - به نظر مىآيد : همه آن به يك بار نازل شده چون دليلى بر نزول تدريجى نيست مگر آنچه در بالا نقل شد و رد گرديد .
5 - در ميان صد و چهارده سورهء قرآن مجيد تنها اين سوره است كه با « المر » ( ا ، ل ، م ، ر ) شروع گرديده است ) .
6 - به نظر مىآيد : اين سوره در صدد آنست كه ثابت كند ميان مطالب قرآن مجيد و نظام موجود در جهان ، تطابق و هماهنگى وجود دارد ، آنچه قرآن با زبان قال بيان مىكند ، موجودات جهان آن را با زبان حال بيان مىدارند ، نتيجه اينكه : قرآن حق است زيرا مطالب آن از جانب نظام كون تأييد مىشود .
توضيح اينكه : اين سوره با
وَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ
شروع مىشود يعنى : اين قرآن كه به توحيد دعوت مىكند حق است ، آن گاه در ضمن آيات مكرر براى توحيد استدلال شده از قبيل :
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها . . .
/ 2 ، و آيات
اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى . . .
/ 8 ،
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً . . .
/ 12 و نيز آيات !
أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها
/ 17 ،
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ . . .
،
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ . . .
و آيات ديگر كه نتيجه همهء آنها وجود توحيد و نفوذ ارادهء حق تعالى در جهان است ، على هذا قرآن و جهان با هم تطابق دارند .
و آنچه مشركان دربارهء قرآن از روى بىاعتنايى مىگويند :
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ
: 7 ، لغو و باطل است .
7 - از محتواى سوره به دست مىآيد كه شأن نزول آن ، همان بىاعتنايى