عبادة ، فيعبدون مع اللَّه غيره »
و از حضرت رضا صلوات اللَّه عليه نقل كرده
« قال شرك لا يبلغ به الكفر » .
107 -
أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
.
اشاره است به اينكه اعراض از عذاب خدا چنين چيزها را بدنبال دارد ، منظور از غاشيه بلاى فرا گيرنده است كه شخص را از هستى ساقط مىكند نظير طوفان ، زلزله ، قحطى و امثال آن ، تقدير آن « عقوبة غاشية » است ، مراد از « الساعة » ظاهرا مرگ است احتمال دارد كه قيامت هم باشد ولى آن به نظر نگارنده بعيد است
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
حال است از مفعول « تأتيهم » و اشاره به سلب جلوگيرى و عدم آماده شدن براى مرگ است كه ديگر مجال توبه در بين نخواهد بود .
108 -
قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي وَ سُبْحانَ اللَّهِ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
.
از آيات گذشته روشن شد كه اكثر مردم مؤمن واقعى نيستند و ايمانشان آميخته به شرك است زيرا كه از آيههاى موجود در آسمان و زمين روگردانند در اين آيه دستور رسيده كه بگويد : راه و طريقهء من دعوت به اين ايمان خالص است يعنى « هذه الدعوة سبيلى » جمله
أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ
بيان سبيل است
سُبْحانَ اللَّهِ
پاك است خدا از اينكه شريكى داشته باشد ، جملهء آخرى تأكيد توحيد است كه در راه و طريقهء من شرك وجود ندارد اينكه فرموده :
أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي
گرچه به ظاهر عموم پيروان را شامل است كه من و آنها به چنين ايمانى دعوت مىكنيم ولى معلوم است كه همهء پيروانش در اين حد از ايمان نبودهاند ، على هذا آن شامل بعضى از خواص اصحابش خواهد بود .
در تفسير عياشى از امام باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده : « انا و من اتبعنى ،