به اين طرف در مقام تحقير ( مرگ با حقارت ) به كار رفته است .
قرآن آن را در مرگ مطلق به كار مىبرد ( قاموس قرآن :
هلاك ) .
بثى : بث : پراكندن ، منتشر كردن مراد از آن در آيه اندوهى است كه شخص بر كتمان آن قادر نيست و آن را آشكار مىكند على هذا منظور از « حزنى » اندوه مخفى است .
تحسسوا : تحسس : جستجو كردن با حاسه . با ديدن باشد يا شنيدن - تحسس در خير و تجسس در شر است .
روح : ( بفتح - ر ) : راحت ، رحمت . نسيم و باد . مراد از آن در آيه معناى دوم است .
مزجاة : زجو : راندن و مدارا . مزجى به صيغهء مفعول : شىء رفع شده و غير مقبول ، لفظ مزجاة مؤنث مزجى به معنى غير مقبول و كم است ( ناچيز ) .
جاهلون : جهل : نادانى . سفاهت بىاعتنايى . منظور معناى دوم است رجوع شود به قاموس قرآن ( جهل ) .
آثرك : اثر : نشانه . ايثار : برگزيدن و اختيار كردن « آثرك » : اختيار كرد تو را .
تثريب : ثرب و تثريب : ملامت و عتاب . شمردن خطاها و گناهان .
تفندون : فند ( بر وزن شرف ) : كم عقلى و ضعف رأى . تفند : كم عقل شمردن
لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ
اگر سفيهم نشماريد .
خروا : خر ، خرور ( بضم - خ ) سقوط توأم با صدا .
سجدا : جمع ساجد به معنى خضوع كنندگان . سجود در لغت به معنى