مرساها : رسو : ثبوت و رسوخ . « رسا الشيء : ثبت » مرسى ( بر وزن موسى ) جايز است كه مصدر ميمى ، اسم زمان و مكان و اسم مفعول باشد ، آن در آيه مصدر ميمى و به معناى ثبوت يا وقوع است .
يجليها : جلو و تجليه : آشكار شدن و آشكار كردن
لا يُجَلِّيها
آشكار نمىكند و به وجود نمىآورد آن را .
بغتة : بغت و بغتة : ناگهانى .
حفى : احفاء : مبالغه در سؤال يا مبالغه در دانستن حال شخص است « حفى » : دانا . گويى بسكه در سؤال مبالغه كرده تا دانا شده است .
بشير : بشارت دهنده مژده و نويد دهنده . « نذير » : بيم دهنده -
شرحها
در آيات گذشته روشن شد كه هدايت و اضلال واقعى با مشيت خدا و از جانب او است ، در رابطه با اين مطلب در اين آيات گفته شده : مدار هدايت واقعى خواندن خدا با بهترين نامها و مدار گمراهى واقعى عدول و انحراف از خواندن او با آن نامها و اسناد آنها به غير خداست و در آيهء بعدى روشن شده كه خواندن و الحاد عمل ناممكن نيست زيرا گروهى چنين هستند ولى مكذبين به تدريج گرفته و گرفتار مىشوند و نيز بيان شده كه اگر بخواهند مانند آن گروه باشند وسائل هدايت در اختيارشان هست .
در دو آيهء اخير از سؤال وقت وقوع آخرت جواب داده شده كه آن از علوم غيبى است و كسى را در آن خبرى نيست و به ناگهان خواهد رسيد .