25 - نوح را به سوى قومش فرستاديم ، به آنها گفت كه من انذار كنندهء آشكارم .
26 - بندگى نكنيد مگر خدا را كه من بر شما از عذاب روز دردناكى مىترسم .
27 - گروه اشراف از قوم او كه كافر بودند ، گفتند : ما تو را جز بشرى مانند خود نمىبينيم و نمىبينيم كه جز فرومايگان ما ناپخته از تو پيروى كردهاند و شما را به خويشتن برترى نمىبينيم بلكه گمان مىكنيم كه دروغگويان هستيد .
28 - گفت : اى قوم به من بگوئيد : اگر از جانب پروردگار نبوت دارم و از جانب خودش به من رحمتى و شريعتى داده و بر شما نامعلوم است ، آيا شما را بر قبول آن اجبار كنيم با آنكه خوش نداريد .
29 - اى قوم ، من براى پيغمبرى از شما مالى نمىخواهم كه مزد من فقط بر عهده خداست و كسانى را كه ايمان آوردهاند طرد نمىكنم كه آنها خدا را ملاقات مىكنند ليكن شما را گروهى نادان مىبينم .
30 - اى قوم ، اگر آنها را طرد كنم كدام كس مرا از عذاب خدا نجات مىدهد آيا بيدار نمىشويد ؟
31 - نمىگويم كه خزائن خدا پيش من است ، غيب نمىدانم و نمىگويم كه من فرشتهام و دربارهء كسانى كه در چشم شما حقير مىنمايند نمىگويم كه خدا به آنها خيرى نخواهد داد ، خدا به آنچه در ضمير آنهاست آگاه است ، من آن وقت از ستمگران خواهم بود .
32 - گفتند : اى نوح با ما مجادله كردى و مجادله را طولانى كردى اگر تو و يارانت راستگوييد عذابى را كه به ما وعده مىدهى بياور .
33 - گفت : خدا اگر بخواهد عذاب را مىآورد و شما نمىتوانيد خدا را عاجز كنيد .
34 - و نصيحت من به شما سودى نمىدهد آن گاه كه بخواهم شما را نصيحت كنم اگر خدا
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 478
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٧٨