كه بگويند : خدايا از ما ميثاق نگرفته بودى ما بى آنكه چيزى بدانيم از پدرانمان كه اهل باطل بودند تقليد كرديم چرا ما را به گناه آنها عذاب مىكنى در خاتمه دو مسأله بايد مورد نظر باشد ، يكى اينكه در اثر اهميت مطلب در « ذيل آيهء قبلى و اين آيه صورت كلام از خطاب به رسول خدا به خطاب به مردم برگشته است ، ديگرى آنكه اين اشهاد حجت خدا را بر مردم تمام كرده است و اين نشان مىدهد كه مراد از آيهء شريفه جريان فطرت است كه گفته شد و اللَّه العالم ، و در صورت اشاره شدن به عالم ذر بايد گفت نسيان آن بر تمام شدن حجت ضررى ندارد چنان كه گفته شد و گرنه حجّت تمام نخواهد شد .
174 -
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
.
تفصيل آيات ، روشن و بيان كردن آنهاست كه مدلول هر يك معلوم شود
وَ لَعَلَّهُمْ . . .
عطف است بر مقدرى كه ذكرش لازم نبوده است و شايد آن دانستن چنان عالمى بوده باشد يعنى : بدينسان آيات براى دانستن اين واقعه بيان مىكنيم و تا آنها از باطل به حق رجوع كنند .