تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 391

مساهمون:

ص٣٩١
46 - اگر مقدارى از عذابى را كه به آنها وعده مىدهيم بر تو بنمايانيم يا تو را به ميرانيم بازگشت آنها به سوى ماست ، آن گاه خدا بر آنچه مىكنند گواه است . 47 - هر امت و جامعه را پيغمبرى است چون پيغمبرشان آيد ، ميانشان به عدالت داورى شود و آنها مظلوم نمىشوند . 48 - مىگويند اين وعدهء عذاب كى خواهد بود اگر راستگويانيد ؟ 49 - بگو : من براى خودم مالك ضررى و نفعى نيستم مگر آنچه را كه خدا بخواهد ، براى هر جامعه مدتى است چون مدتشان سر آيد نه زمانى پس مىافتند و نه پيش مىافتند . 50 - بگو : به من خبر دهيد اگر عذاب خدا در شب يا در روز بيايد كدام قسمت از آن عذاب را گناهكاران به عجله مىخواهند ؟ ! 51 - آيا پس از آنكه عذاب آمد به آن ايمان مىآوريد ؟ آيا اكنون ايمان مىآوريد حال آنكه در گذشته عذاب را به عجله مىخواستيد . 52 - سپس به ظالمان گفته مىشود : بچشيد عذاب دائمى را مجازات نمىشويد مگر آنچه كه عمل مىكرديد . 53 - از تو مىپرسند آيا آن عذاب حق است ؟ بگو : آرى قسم به خدايم آن حق است و شما عاجز كننده نيستيد . 54 - اگر باشد براى هر كس مجموع آنكه در زمين هست ، حتما آن را عوض مىدهد ، چون عذاب را بينند ندامت را پنهان مىكنند ، ميان آنها به عدالت رفتار مىشود آنها مظلوم نمىشوند . 55 - بدانيد آنچه در آسمانها و زمين هست خاص خداست بدانيد كه وعدهء خدا حتمى است ليكن بيشتر مردم نمىدانند . 56 - اوست كه مىميراند و زنده مىكند و به سوى او برمىگرديد .

كلمه‌ها

نرينك : ارائه : نشاندادن
إِمَّا نُرِيَنَّكَ
: اگر نشان دهيم به تو .