18 - سواى خدا چيزى را مىپرستند كه نه ضررشان مىرساند و نه سودشان مىدهد و مىگويند : اينها شفيعان ما نزد خدايند بگو : آيا مىخواهيد خدا را خبر دهيد از آنچه وجود آن را در آسمانها و زمين نمىداند ؟ او پاك و برتر است از آنچه شريك قرار مىدهند .
19 - مردم در آغاز جز يك امت نبودند آن گاه اختلاف كردند اگر كلمهاى از پيش از پروردگارت نبود ، ميان آنها در آنچه اختلاف مىكنند داورى شده بود .
20 - مىگويند : چرا بر او آيهاى از پروردگارش نازل نمىشود بگو غيب ( عذاب آينده ) از آن خداست منتظر بمانيد من نيز با شما از منتظرانم .
21 - و چون به مردم بعد از محنتى كه به ايشان رسيده رحمتى چشانديم ، آن گاه آنها دربارهء آيات ما مكر مىكنند ، بگو : خدا در مكر كردن سريعتر است كه فرستادگان ما آنچه مىكنيد مىنويسند .
22 - او همانست كه شما را در خشكى و دريا راه مىبرد تا آن دم كه در كشتىها نشستيد و آنها را با باد مطبوع راه بردند و از آن شاد شدند باد تندى بر آنها وزيدن گرفت و موج از هر مكان بر آنها آمد و احساس كردند كه با بلا محاط شدهاند ، خدا را در حالى خواستند كه بندگى را خاص او مىدانستند كه اگر از اين شدت نجاتمان دهى حتما از شكرگزاران خواهيم بود .
23 - چون نجاتشان دهد آن گاه در زمين به ناحق عمل مىكنند ، اى مردم ظلمتان فقط بر - خودتان است در دنيا لذت مىبريد سپس بازگشت شما به سوى ماست از آنچه مىكنيد به شما خبر خواهيم داد .
كلمهها
شفعائنا : جمع شفيع ، منظور از آن واسطههاست .
اذقنا : ذوق : چشيدن . اذاقه : چشانيدن .
مكر : حيله و تدبير . اعم از آنكه در كار خوب باشد يا بد .