آتش مىشود نعوذ باللّه .
9 -
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
.
نتيجه ايمان به وحى و قيامت و عمل به مقتضاى آن دو است ، عمل صالحات شامل هر عمل مثبت و نيكو است اين ترسيم به خصوصى از طرز زندگى مؤمنان است كه نور ايمان در باطن دارند و در تلاش زندگى كارهاى مفيد انجام مىدهند مفعول « يهديهم » شايد خدا باشد يعنى : خدا آنها را به سبب ايمانشان به سوى خودش هدايت مىكند ، ولى بايد آن هدايت عملى و به معنى رساندن ( ايصال به مطلوب ) باشد يعنى خدا در اثر ايمانشان آنها را مىرساند به مقامى كه در بهشتهاى پر نعمت نهرها از زير جايگاه آنها جارى است . راجع به نهرهاى بهشتى در ( بقره / 25 ) توضيح داده شد و در سورهء قتال خواهد آمد .
10 -
دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
مؤمنان از اينكه مىبينند زحمات آنها ضايع نشد و خدا از هر آلودگى و ضايع كردن عمل نيكوكاران منزه است نداى سبحانك اللهم سر مىدهند ، مراد از جمله دوم شايد تحيّت و سلام از جانب خدا باشد مثل :
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً
احزاب / 44 و مثل :
وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً
فرقان / 55 و شايد تحيت بعضى بر بعضى باشد آن گاه با توجه به نعمتهاى خداوندى خدا را حمد مىكنند ، شايد منظور از آخر دعواهم ، خاتمه دعاى آنها باشد ، در عدهاى از آيات هست كه اهل بهشت خدا را حمد مىكنند مانند اين آيه و آيه
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا
اعراف / 43 و فاطر / 34 و زمر / 74 به هر حال ، آيه از يك رضايت و خوشنودى و آرامش غير قابل وصف حكايت دارد .
اللهم اجعلنا منهم .